Pierwszy rytuał medialny – era psychologii i deprawacji medialnej.

Pierwszy rytuał medialny – era psychologii i deprawacji medialnej.
John F. Kennedy był prezydentem, który stał się ikoną nowej medialnej epoki.

Mimo, że został umieszczony w biurze przez swego potężnego ojca, wydaje się , że JFK próbował przeciąć sznurki, którymi rządy cienia stereowały kolejnymi prezydentami USA.

Zabójstwo Johna F. Kennedy’ego nastąpiło w punkcie zwrotnym w historii Ameryki. Wystrzał, który uderzył w głowę Kennedy’ego brutalnie obudził niewinną dotąd amerykańską opinie publiczną, która następnie weszła w burzliwy wiek psychologicznej metamorfozy.

Społeczeństwo zostało wybudzone ze spokojnego snu, który nastąpił po wojnie, w erze wyżu demograficznego z lat 50-tych, amerykańska opinia publiczna zobaczyła drastyczne aspołeczne zmiany po śmierci JFK. 

Ta nowa era nie tak przypadkowo powiązana zostać musi ze wzrostem znaczenia telewizji w mediach. W amerykańskich domach telewizja, stała się potężnym silnikiem negatywnych zmian społecznych i psychologicznych .

JFK był doskonały przykładem tej nowej ery. Jego naturalna charyzma i urocze maniery były w pełni wykorzystywane przez środki masowego przekazu, tak aby ten polityk stał się ukochanym przez cały kraj celebrytom . 

Uczucia nadziei i optymizmu, wywołane przez JFK, były nie tylko iluzja, jednak… Dokumenty pokazują, że faktycznie próbował przynieść znaczące zmiany dla swojego kraju, wychodząc na czołowe zderzenie z najpotężniejszymi organizacjami kontrolującymi kraj: CIA, Rezerwa Federalna i dużymi koncernami naftowymi.

Przyjrzyjmy się prezydenturze JFK.

Prezydent Nowej Ery masowego przekazu.

JFK był prototypem figury politycznej rozwijającej się w epoce mediów. Jeszcze zanim został prezydentem, JFK i jego zespół w pełni objął władzę nad telewizją aby zyskać szerokie poparcie społeczne . 

W 1960 roku, Kennedy stanął w obliczu konfrontacji z Richardem Nixonem w pierwszej debacie telewizyjnej w historii Stanów Zjednoczonych, jej wynik jest już legendarny. Podczas debaty Nixon pojawił się blady, chorowity, spocony i zdenerwowany, JFK skorzystał z usług studyjnego wizażysty, aby uzyskać przyjazny telewidzom, zdrowy blask.

Podczas debaty prezydenckiej z 1960 r., JFK zachował spokój w obecności doświadczonych telewizyjnych osobowości, podczas gdy Nixon wycierał pot z twarzy, co społeczeństwu skojarzyło się ze stereotypem „złego”, poprzez zapożyczenia myślowe związane z filmami telewizyjnymi i kinowymi.

  
Sondaże po debacie były dość wymowne: Nieznaczna większość słuchaczy radia uznaje Nixon za zwycięzcę debaty, podczas gdy zdecydowana większość telewidzów uznane JFK za zwycięzcę. Debata stanowiła cenną lekcję dla wszystkich przyszłych polityków: W dobie telewizji, polityk staje się sztucznie uformowanym tworem – aktorem – celebrytą – kłamcą, którego wizerunek ważniejszy jest od słów.

Ludzie podczas oglądania debaty kandydatów w swoich salonach, mogli teraz stwierdzić: „Podoba mi się ten człowiek” lub „nie mam zaufania do tego człowieka”, nawet „nie słuchając” tego, co zostało powiedziane.

Wynik debaty był ważnym czynnikiem prowadzącym do zwycięstwa JFK. Ale to był dopiero początek ery „Camelotu”, nowego króla Artur, do którego chciał być porównywany Kennedy.

Po objęciu urzędu, inauguracyjna mowa JFK wstrząsnął narodem. Obecnie jest uważana za najlepszą mowę w historii Ameryki. Została ona w pełni dostosowana do nowej ery mediów i zawierał ostateczny soundbite polityczny, taki, który odbija się echem w mediach po dziś dzień.

„…nie pytaj, co twój kraj może zrobić dla ciebie, zapytaj, co ty możesz zrobić dla swojego kraju”…

To było na długo przed tym jak Kennedy stał się pełnoprawnym gwiazdorem, ewoluuje on na tej samej arenie medialnej, jak gwiazdy filmowe i muzyki pop. Pojawiły się one w nagłówkach nowych czasopism i ich poczucie mody przyczyniło się do nowych trendów stylistycznych. (Nowa forma manipulacji społecznej ,aby wytworzyć jednakowe mody i trendy myślowe w społeczeństwie)

Podczas gdy JFK był już najpotężniejszym człowiekiem na świecie, użył także siły mediów aby przekazać społeczństwu prorodzinny trend, co pozwoliło ludziom identyfikować się z głową państwa jako z tzw. normalnym człowiekiem .

JFK był również pierwszym prezydentem ,który zwoływał konferencje prasowe transmitowane na żywo w telewizji. Wprowadził (dzięki paychologom i okultystą) nowy sposób prowadzenia polityki w USA. W skrócie, Kennedy był pierwszym prezydentem, który był w pełni obecny na arenie masowego przekazu, za pomocą swojego uroku , charyzmy i seksapilu, stworzył nowe światowe zjawisko, na zawsze zmieniające świat polityki i mediów.

Jego przedwczesna śmierć spowodowała kolejny przełom w historii mediów, naprowadzając ludzi na modę celebracji śmierci w wymiarze okultystycznym. Godziny, dni i miesiące po zamachu były punktem zwrotnym w dziennikarstwie, byliśmy świadkami nowej ery telewizji na żywo oraz powstawania kanałów informacyjnych żywiących się sensacją, śmiercią oraz psychologicznym okultyzmem tych zdarzeń, które głęboko zostały zakorzenione w ludzkiej świadomości …

Walter Cronkite ogłaszając śmierć JFK doprowadził do decydującego aktorskiego moment w historii Stanów Zjednoczonych. Wyraźnie wstrząśnięty, Cronkite zdjął okulary i skierował wzrok na naród, który był w kompletnym szoku. Moment ten wyznacza również okres przejściowy pomiędzy starym czasem pisemnej wiadomości i nową epoką transmisji telewizyjnej na żywo.

Ponieważ aura JFK została wzmocniona przez środki masowego przekazu, jego śmierć spowodowała falę uderzeniową urazu i przerażeniem w całej Ameryce i na świecie. (Tak rodził się strach przez zamachami fałszywej flagi i wymyślonym terroryzmem – psychologiczny aspekt strachu rozsiewany medialne, za pomocą gry, fałszywych poszlak, ekspertów, utrzymywania odbiorcy w napięciu – spektakl teatralny na żywo z udziałem aktorów – kłamstwo – zostało sprzedane !!)

To był jeden z pierwszych mega rytuałów prowadzonych przez elity cienia … ale daleko od ostatniej. Po śmierci JFK, kilka osobistości było dosłownie „budowanych” przez środki masowego przekazu, aby potem umrzeć i spowodować szok i traumę – tak budowało się wpływ mediów na ludzkie myśli i zachowania – wychowanie przez teatr kłamstw . Era mediów odpowiada również za nową erę kontroli przez okultystyczną elitę.

Połączenie telewizji z Ciemną Stroną Hollywood

Podczas gdy JFK cieszył się ze statusu celebryty w Hollywood, był on również uczestnikiem w ciemnych procesach powstawania legendy Hollywoodzkiej iluzji .

W 1960r , Hollywood zdecydowanie wykorzystywało seksualny aspekt, kontroli umysłu i ciemną stronę okultyzmu. JFK był bliskim przyjacielem programistów MK ultra , a mianowicie: Franka Sinatry, Petera Lawforda i Sammy Davis, Jr – ludzie Ci zwani byli „paczką szczurów”.

Według Fritza Springmeier, ludzie Ci byli MK Programatorami powiązanymi z kościołem, Antona LaVey związanego z kultem szatana.

Wiele filmów i programów używało w owym czasie programu Monarch tworząc z aktorów i odbiorców niewolników wybranych przekazów podprogowych . Oprócz głównych programatorów tj. Frank Sinatr-, Peter Lawford, i Bob Hope.Od czasu do czasu programista mechaniczny, Anton LaVey, korzystał z usług innej marionetki jaką był Jerry Lee Lewis. (…)

Frank Sinatra był niewolnikiem MK Ultra. On zwerbował Boba Hope. Bob Hope stworzył : Rat Pack (nowy team składał się z Deana Martina, Franka Sinatry, Sammy Davis Jr, Petera Lawforda i Joey Bishopa). Frank Sinatra spędzał mnóstwo czasu z Rockefellerami i Rothschildami. – Fritz Springmeier, Illuminati -Formula Tworzenie niewolnika…

Ostatnio opublikowane pliki FBI opisują „sex afery” z udziałem braci Kennedy, Sammy Davisem, Jr, Frankiem Sinatrą (niewolnik MK) i Marilyn Monroe (programowanie niewolnika beta).

Akta FBI opisujące przyjęcie, na którym bracia Kennedy oraz członkowie Rat Pack i Marilyn Monroe oddawali się rytualnym orgią seksualnym.

Sammy Davis Jr z Antonym LaVey, szefem Kościoła Szatana – budowali potężna organizacje, która tworzyła niewinną fasadę „Hollywood” podczas gdy stał za nią okultyzm, satanizm i wyzysk związany z programowaniem MK Ultra.

Uzależnienie JFK od seksu nie jest już żadną tajemnicą. Dwie najbardziej znane kobiety związane z JFK to Marilyn Monroe i Jayne Mansfield, dwie blond gwiazdy filmowe z uderzająco podobną osobistością (programowanie MK Ultra). Istnieje jednak inny punkt zaczepienia obie mają wspólnych „partnerów” Antoniego LaVey i JFK. W rzeczywistości, J.Mansfield był dodatkowo „Kapłanką” Kościoła Szatana.

  
W San Francisco w 1966 roku na Festiwalu Filmowym, Mansfield odwiedziła Kościół Szatana z Samem Brody (jej chłopak). Anton LaVey jako, założyciel Kościoła, przyznał Mansfield medalion i tytuł „kapłanki Kościoła szatana w San Francisco”. Kościół Szatana ogłosił Jayne swoim członkiem, a ona trzymała w ramce certyfikat członkostwa w swojej różowej sypialni.

Media entuzjastycznie przekazywały relacje ze spotkania i otaczające go wydarzenia, wskazując ją jako satanistke mającą romans z LaVey. To spotkanie zostało znacznie nagłośnione i było często przytaczane w późniejszym okresie jej życia.

Raymond (1974). Tragiczne, Sekretne życie Jayne Mansfield.

Związek między Marilyn Monroe, Jaynes Mansfield, Anton LaVey i JFK nie jest po prostu wynikiem zbiegu okoliczności. Za całą teatrologią zdarzeń stał, Anton LaVey który z ramienia CIA obsługiwał program MKULTRA, to on stał za zaprogramowaniem Monroe i Mansfield aby te stały niewolnicami programowania Beta .

„Anton LaVey jest kontrolerem umysłów ,programistą cierpiącym zyski z wielu hollywoodzkich aktorów i aktorek, w tym Jayne Mansfield i Marilyn Monroe, które rujnując swoją psychikę stawały się niewolnicami seksualnymi”.

„Marilyn Monroe była sierotą, i podczas jej dzieciństwa Illuminati / CIA zaprogramowali ją, tak aby służyła programowi Monarch. Przed karierą aktorką, była ona striptizerka, spędzała czas z założycielem Kościoła Szatana Antonim LaVey. Ofiary LaVey wskazywały go jako programiste i kontrolera umysłów . ”

Marilyn Monroe śpiewa dla Johna F. Kennedy’ego : „Happy Birthday, panie prezydencie”. Noszona przez nią kultowa wysadzana diamentami sukienka jest związana z modelem symboliki MK. Występ był naprawdę „Kitten Beta” Marilyn zmysłowo śpiewa do mężczyzny, którego jest niewolnicą seksualną. (Warto spojrzeć w historię starożytnego Egiptu i tam odnaleźć podobne rytuały o charakterze seksualnym)

Podobnie jak większość niewolników MK, Monroe i Mansfield umarły młodo (w wieku 36 i 34) oraz w dziwnych okolicznościach („przedawkowanie” i awarii samochodu).

Śmiały prezydent

Mimo imprez i rozrywki, JFK był zajętym i oddanym swojej roli prezydentem. Zajmował się gigantycznymi problemami, takimi jak wzrost praw obywatelskich i zimą wojną. JFK szybko zrozumiał, kto jest najważniejszy w Waszyngtonie i że nie jest nim on sam . Zrozumiał ,że demokratycznie wybrany prezydent nie ma żadnych praw w obliczu silnej okultystycznej koalicji.

To mroczna elita ,który opanował kraj rządzi państwem zza kulis, przez różne wpływowe grupy, które pracowały w całkowicie niezależnych warunkach od rządu. Wydaje się być pewnym ,że JFK próbował doprowadzić ponownie do władzy i wpływów czynniki demokratyczne.

JFK w pierwszej fazie buntu starł się z CIA, w drugiej fazie z FED (Rezerwa Federalna) , a w trzecie z koncernami naftowymi i wojskiem. Prawie wszystkich nawróconych przez niego polityków , udał się spacyfikować ponownie tuż po jego śmierci.

Przeciwko Fed.

System Rezerwy Federalnej został stworzony w 1913 roku, by stać się centralny systemem bankowym Stanów Zjednoczonych. Jednak pomimo swojej ” rządowej nazwy”, System Rezerwy Federalnej nie jest federalnym. To nie jest nawet organizacja rządowa. Mimo, że został stworzony na mocy ustawy Kongresu, Rezerwa Federalna jest całkowicie niezależny od rządu.

Zasadniczo jest to prywatna organizacja należąca do dwunastu monopoli kredytowych, które są własnością najpotężniejszych rodzin bankowych na świecie.

Rezerwa Federalna jest podmiot, który pożycza pieniądze bankom, które następnie pożyczają pieniądze obywatelom, czerpiąc zysk z odsetkami – kreacja pieniądza poprzez kredyt. Co ważniejsze, amerykański FED tworzy pieniądze, które są pożyczkami dla rządu USA, również wtedy FED nalicza odsetki stosując prawo lichwy wobec własnego narodu.

Rząd musi zebrać podatek dochodowy aby płacić FEDowi odsetki. XVI poprawka, która dała Kongresowi prawo do zbierania podatku dochodowego, została uchwalona w tym samym roku w którym został utworzony FED.

W 1934 roku, kongresman Louis T. McFadden z Pensylwanii wygłosił zdumiewającą przemówienie odsłaniające prawdę kto stał za stworzeniem Fed. Według niego, to ci sami ludzie, którzy stoją za najważniejszymi wydarzeniami na świecie. Bez podawania ich nazw, McFadden opisał elitarne linie rodowe , które uważają się za prawowitych właścicieli ziemi.

„Panie Przewodniczący, mamy w tym kraju jedną z najbardziej skorumpowanych instytucji na świecie . Mam na myśli Zarząd Rezerwy Federalnej i banki Rezerwy Federalnej, zwane dalej Fed. Fed oszukał i okradł rząd Stanów Zjednoczonych i tym samym mieszkańców Stanów Zjednoczonych z wystarczającej ilości pieniędzy, aby zapłacić wszystkie długi naszego narodu. Grabieże i nieprawości Fedu kosztowała nas tyle pieniędzy, by spłacić dług narodowy kilka razy.

„To zła instytucja zubożała i zniszczyła mieszkańców Stanów Zjednoczonych, doprowadziła praktycznie do bankructwa naszego rządu. Dzieje się tak poprzez wady prawa, na jakich działa, poprzez niewłaściwe administrowanie tego prawa przez Fed i przez skorumpowane praktyki sędziów , którzy je kontrolują.”

„Niektórzy ludzie, którzy uważają, że Rezerwa Federalna to instytucja rządowa Stanów Zjednoczonych. Nie wiedzą, że są to prywatne monopole, które polują na przedstawicieli rządów Stanów Zjednoczonych. Chcą działać na rzecz siebie i swoich zagranicznych klientów; zagranicznych i krajowych spekulantów i oszustów; bogatych i drapieżny kredytodawców i lichwiarzy. Na tym pirackim statku są tacy, którzy cieli gardło człowiekowi aby dostać z jego kieszeni jednego dolara. Są tacy, którzy wysłali olbrzymie pieniądze do rożnych państw aby kupować tam głosy i kontrolować nasze prawo międzynarodowe. 

Są tacy, którzy utrzymują międzynarodową propagandę w celu oszukania nas , chcą przyznania nowych koncesji, które pozwolą zatuszować przeszłe występki i wprowadzić w ruch swój gigantyczny pociąg zorganizowanej przestępczości.”

„Tych dwanaście prywatnych monopoli kredytowych zostało podstępnie i nielojalnie narzuconych w tym kraju przez bankierów, którzy przybyli tu z Europy i wykorzystując naszą gościnność, wykorzystali także nasze państwo i naszych obywateli. Banki te wziął pieniądze z naszego kraju do finansowania Japonii w wojnie z Rosją. Stworzyli oni terror w Rosji z naszych pieniędzy. 

Oni podpisali pokój między Niemcami a Rosją, a tym samym wprowadzili klin między sojusznikami w wojnie światowej. Oni finansowali przyjazd Trockiego z Nowego Jorku do Rosji, tak, że może on pomóc w zniszczeniu Imperium Rosyjskiego.

Podsycali i wszczęli rewolucje rosyjską, stworzyli duży fundusz amerykańskich dolarów do dyspozycji Trockiego w jednym ze swoich banków branżowych w Szwecji. Dzięki niemu rosyjskie domy mogą być dokładnie podzielone, a rosyjskie dzieci rzucone daleko od ich swoich rodzin. 

Od nich zaczęła się rewolucja rozbijająca amerykańskie domy i odprowadziła amerykańskie dzieci do deprawacji. „Panie Przewodniczący, nie powinno być stronniczości w sprawach bankowych i walutowych w tym kraju …”

„FED zniszczył nasz stary i charakterystyczny sposób prowadzenia działalności gospodarczej. To dyskryminowanie naszej waluty i wprowadzenie lichwy i spekulacji .

  
W tym przemówieniu, kongresman McFadden odnosi się do „bankierów , którzy przybyli z Europy” i którzy korzystają z ogromnego bogactwa wpływając na wydarzenia na świecie, którzy nawet naciskają na rosyjską rewolucje. Jego opis „bankierów” doskonale pasuje m.in do elitarnej rodziny takiej jak Rothschildowie, dynastii bankierów z Europy, którzy finansują wszystkie wojny i rewolucje na świecie .

Niektórzy twierdzą, że JFK wydał dekret wbrew Fed, inni twierdzą, że uczynił Fed silniejszym.

W książce Crossfire, Jim Marrs stwierdza, że ​​pięć miesięcy przed zabójstwem JFK podpisał dekret 11110, dzięki czemu rząd mógł wprowadzać do obiegu pieniędz bez odsetek, pomijając cały system Rezerwy Federalnej.

Inny pomijany aspekt to próba Kennedy’ego zreformowania amerykańskiego społeczeństwa – jednak to wymaga pieniędzy. Kennedy najwyraźniej uznał, że powracając do konstytucji, która stanowi, że tylko Kongres ma prawo tworzenia pieniądza i regulowania, gwałtownych wzrostów długu publicznego może wpłynąć na duże oszczędności państwa poprzez nie wypłacanie odsetek bankierom z Systemu Rezerwy Federalnej, którzy drukując pieniądze papierowe następnie pożyczyli go Rządowi we własnym interesie.

W dniu 4 czerwca 1963 r., JFK podpisujał dekret 11110, który wezwał do wydania 4292893815 dolarów w obligacjach przez Departament Skarbu Stanów Zjednoczonych, a nie poprzez Systemu Rezerwy Federalnej. Tego samego dnia, Kennedy podpisał ustawę zmieniającą wsparcie banknotów 1 i 2 dolarowych ze srebra na złoto, wzmacniając osłabioną przez FED walutę amerykańską.

James J. Saxon: było to sprzeczne z interesami potężnego Zarządu Rezerwy Federalnej od jakiegoś czasu, chcącego szerszych uprawnień inwestycyjnych i możliwości udzielania pożyczek dla banków, które nie były częścią systemu Rezerwy Federalnej.

Rzeczywiście chciano wprowadzić nowe dolary tak jak chciał tego sam Kennedy ,zostały one nawet rzeczywiście wydrukowane z nagłówkiwm „United States Note” – ale szybko zostały wycofane po śmierci Kennedy’ego.

Według informacji z Biblioteki Kontrolera Waluty, ustawa 11110 obowiązuje po dziś dzień, chociaż kolejne administracje włącznie od prezydenta Lyndona Johnsona najwyraźniej po prostu ignorowały tą ustawę i powrócił do praktyki płacenia odsetek dla FED. Dziś Amerykanie nadal korzystają z banknotów Rezerwy Federalnej… ” – Jim Marrs, Crossfire

  
(Na zdjęciu różnica pomiędzy banknotem opartym na wartości złota, a banknotem wydanym przez piracki system FED.)

Zamówienie nowych obligacji i banknotów wg. Kennedyego miało przenieść moc z Rezerwy Federalnej do amerykańskiego Departamentu Skarbu, zastępując banknoty Rezerwy Federalnej z Srebrnymi Certyfikatami ,banknotami posiadającymi złote certyfikaty .

John F. Kennedy,

Biały Dom,

04 czerwca 1963.

Przeciwko CIA i wojsku.

Prezydencja Kennedy miała miejsce w czasie, gdy Stany Zjednoczone i Związek Radziecki zorgrywały grę w szachy na skalę światową. Za pomocą różnych tajnych operacji CIA przygotowywało rewolucje, finansowało grup zbrojnych, a dzięki zamordowaniu kilku prezydentów i generałów mogli przejąć kontrolę w kilku częściach świata.

Podczas prezydentury Kennedy’ego, zimna wojna spowodowała konflikty w Wietnamie, Laosie i na Kuby.

W 1961 roku, Kennedy podpisał akt inwazji w Zatoce Świń, oraz zatwierdził długo planowaną inwazję na Kubę za pomocą sponsorowanej przez CIA grupy paramilitarnej o nazwie „Brygada 2506”.

Ostatecznym celem było obalenie (lub zamach) Fidela Castro. Operacja była tak skonstruowana przez CIA iż w przypadku powodzenia lub fiaska , JFK musiał publicznie wziąć winę na siebie .

Kennedy po tych wydarzeniach powiedział : „. Chcę aby CIA zostało rozerwane na drobne drzazgi i rzucone na wiatr” . Kilka miesięcy później, dyrektor CIA Allen Dulles, zastępca dyrektora ds. Planów Richard M. Bissell, Jr i zastępca dyrektora Karola Cabell zostali zmuszeni do rezygnacji. Po śmierci Kennedy’ego, Allen Dulles był częścią Komisji Warrena, odpowiedzialnej za ​​badanie zabójstwa JFK.

W 1963 roku Kennedy dowiedział się o zabójstwie prezydenta Wietnamu Południowego, Ngo Dinh Diem, który został zmuszony do samobójstwa przez CIA.

„Według generała Maxwell Taylor,” Kennedy zerwał się na nogi i rzucił się z pokoju z wyrazem szoku i przerażenia na twarzy, które nigdy wcześniej nie widział.

„Kennedy zaplanował , że Ngô Đình Diem będzie bezpiecznie wygnany”. Artur M . Schlesinger Jr przypomniana , że prezydent USA był „ponury i wstrząśnięty”. Kennedy później napisał notatkę, lamentując, że zamach był „szczególnie odrażający” i obwinianiał się za zatwierdzanie rozkazu „Cable 243 ” – Halberstam David Singal, Daniel J, ” Ameryka i Wietnamu podczas Ery Kennedyego ”

W ostatnich dniach życia , JFK podjęł szereg kroków aby zmniejszyć liczbę amerykańskich żołnierzy w Wietnamie, a planował ostateczne i całkowite wycofanie.

  
Nagrania z sekretarzem obrony McNamarą i wiceprzewodniczącym Lyndonem Johnsonem wskazują ,że obaj mają niewyrównane rachunki z JFK i nie chcą wyciągać wojsk z Wietnamu po jego reelekcji w 1964 roku (oboje byli przeciwko niej).

Kennedy wzmocnił swoją pozycję na rzecz pokoju w dniu 10 czerwca 1963 roku, kiedy wygłosił ważną mowę na Uniwersytecie Amerykańskim:

Pokój na świecie. W celu omówienia tego tematu, w którym zbyt często niewiedza zwycięża , a prawda jest zbyt rzadko postrzegana … pokój na świecie … mówię o pokoju, ze względu na nowe oblicze wojny … w czasach, gdy pojedynczy ładunek jądrowy zawiera dziesięć razy więcej siły rażenia niż wszystkich wystrzelone pociski aliantów w II wojnie światowej …w czasach, gdy śmiertelne promieniowanie byłoby przenoszone przez wiatr i deszcz do gleby i nasion w najdalsze zakątki świata, i wpływało na jeszcze nie narodzone pokolenia … mówię o pokoju, dlatego, że jest niezbędne narzędzie racjonalnie myślących ludzi … pokoju na świecie, wymaga, aby każdy kto miłuje bliźniego, żył z nim w wzajemnej tolerancji … 

Wszystkie nasze problemy są sztucznymi problemami, w związku z tym mogą zostać rozwiązane one przez człowieka …

Miesiąc przed zabójstwem, JFK podpisał Memorandum Bezpieczeństwa Narodowego (NSAM) 263 nakazujące wycofanie 1000 osób personelu wojskowego z Wietnamu do końca 63 roku. Jednak w dniu 26 listopada 1963 roku tylko w cztery dni po śmierci Kennedy’ego, Lyndon Johnson, uśmierca memorandum NSAM 263 i wprowadza rozkaz NSAM 273 na mocy, którego wzmocnione zostaje zaangażowania USA w Wietnamem .

Przeciwko Nafciarzom.

Od czasów Rockefellera Standard Oil i inne wielkie firmy naftowe cieszą się wieloma przywilejami i wpływami w Stanach Zjednoczonych.

Na przykład, od 1926 roku, firmy naftowe korzystają z dużych ulg podatkowych, co pozwala im zachować 27,5 procent zysków wolnych od podatku.

W 1963 roku, prezydent Kennedy zaproponował usunięcie ulg dla firm naftowych . Szacunki wykazały, że państwo zyskało by ok. 300 milionów dolarów zysku rocznie. Kennedy, chciał również opodatkować międzynarodowe zyski firm.

Po śmierci Kennedy’ego, jego następca Lyndon Johnson, który był bardzo blisko z firmami naftowymi, całkowicie opuszczone te plany.

Zakończenie

Chociaż łatwo jest ubóstwiać lub oczerniać JFK, prawda jest taka, że ​​był to po prostu człowiek, który był wytworem własnego środowiska – masonerii , członkiem okultystycznych elit, który potrafił czerpać zyski z własnej pozycji , nie zapominając jednak po części o ludziach. Jako członek tej rządzącej grupy, nie mieszał się w interesy ciemnej strony Hollywood i zaangażował się w przerażający świat programu MK Ultra czyniący z ludzi nieświadomych swej roli niewolników i użytecznych morderców .

Na poziomie zawodowym i politycznym, Kennedy poszedł wbrew interesom elity. Kilkakrotnie, próbował przejąć kontrole nad CIA, FED ,oraz nad kompleksami wojskowo-przemysłowymi i próbował ograniczyć wpływy dużych firm naftowych.

Rzeczywiście, Kennedy poczynił odważne kroki w kierunku ograniczenia uprawnień organizacji, które działają w całkowitej tajemnicy i które nie pozostawiają żadnych śladów swoich działań .

Poszedł na bezpardonową wojnę przeciwko rządowi cieni, który działa w mroku okultystycznej przeszłości , a wkrótce potem został zamordowany w biały dzień na oczach tysiący ludzi jako rytualna ofiara.

Pięćdziesiąt lat później, oficjalna teoria, że ​ samotny rewolwerowiec zabił Kennedy’ego wydaje się tak śmieszna ,iż nawet zwykli ludzie nie mogą w nią uwierzyć. Jest to prawdopodobne?

W następnych dziesięcioleciach, klątwa Kennedych nadal, dziesiątkuje najwybitniejszych członków tej rodziny. Czy pozostała przy życiu część dynastii Kennedych stroni od okultystycznej elit?.

Liga Świata

Dydymus

http://newspaper.hvs.pl/psychologia-nowego-porzadku-rewolucja-deprawacji-wg-frankfurckiej-szkoly-filozoficznej/

Reklamy