Janus i fałszywy nowy rok

Janus i fałszywy Nowy Rok oraz Cybele i tajemne klucze

” Jestem twoim najlepszym przyjacielem, jestem twoim najgorszym wrogiem, jestem Janus, Bóg drzwi. Początku. Zakończenia. Wyboru. ”

Janus, Annabeth w labiryncie

Co roku bez przymusu czcicie Chronosa/Kronosa/Saturna/Ojca Czasu i Śmierci, ciesząc się jak dzieci z iluzji nowej nadziei, która nie przychodzi, ponieważ szanse na rozwój mają tylko osoby samostanowiące.

Kłamstwo manipulacji

Yan (Jana), oznacza przewóz, pojazd, rodzaj transportu, przeprowadzkę, podróż.

Początkowo Nowy Rok odpowiadał czasowi równonocy wiosennej, ale lata manipulacji kalendarzem słonecznym w końcu doprowadziły do ustalenia daty nowego roku na 1 Styczeń.

Styczeń został tak nazwany poprzez skojarzenie imienia Janusa z drzwiami do nowego roku (Ianuarius).

Dla Rzymian, styczeń ma szczególne znaczenie, ponieważ jego nazwa pochodzi od dwulicowego bóstwa syna Saturna – Janusa (Jeden z księżyców Saturna nosi nazwę Janus). 

( O dwulicowości i o wilku w owczej skórze, przeczytacie tutaj : http://swiatowaliga.blogspot.com/2016/12/fabian-society-czyli-dziewiec-czesci.html )

Janus, to bóg zmian i początku, naprawdę reprezentuje zmianę i początek nowego okresu, odejścia Saturna i pojawienia się jego syna Ra. 

Sprytnie połączono to z okresem przejścia jednego roku w drugi. 

Rozłączenie heliosfer Saturna z ziemią i objęcie ziemi przez heliosferę Słońca, trwało 80 tysięcy lat, dlatego też od dnia narodzin nowego Boga Ra do nowego roku, mamy 8 dni świętowania. 

Janus, patrzy na to, co było i na to, co będzie. Rzymianie składali ofiary ze swego uciekającego życia, alkoholu oraz ognia nadziei. Rozdawano również sobie podarki i składano życzenia. 

Co też czyni większość osób na świecie również dziś … Na początku tej tradycji, uratowani ludzie z Gai, składali sobie życzenia powrotu na powierzchnie ziemi, a nadzieja dotyczyła tego, aby nigdy więcej nie nastąpiła podobna katastrofa naturalna.

http://ligaswiata.blogspot.com/2016/05/kult-smierci-i-zota-era-czowieczenstwa.html

Dzień pierwszego stycznia był szczególnym czasem ustawienia nowej sceny iluzorycznego życia, na kolejne 12 miesięcy. 

Gdyby nasze życie toczyło się według starego słowiańskiego kalendarza rolniczego, nowy 13 miesięczny rok zaczynałby się w okresie przesilenia wiosennego, czyli dzisiejszej Wielkanocy. 

http://czuwajacy.blogspot.com/2016/05/666-i-sowianie-czyli-jak-dobro-zmienic.html

Według poety Owidiusza, większość Rzymian pracowała przez większość Nowego Roku (1.1), ponieważ bezczynność była postrzegana jako zły omen dla reszty części nowego roku.

W mitologii, Janus jest zazwyczaj przedstawiany jako rzymski Bóg z wyboru, nie mający swego grecki odpowiednika, co czyniło go pierwszy i wyróżnionym bogiem Rzymian. 

Obraz tego Boga zobaczycie jak zwykle w filmach hollywoodzkich, m.in. w obu częściach Percy Jacksons.

Maska Janusa, jest tez symbolem dwulicowości, teatru, pesymizmu i optymizmu.

Janus, był prastarym bogiem Latynów z okresu przedetruskiego, symbolizującym kult światła i słońca. 

Horacy podaje, że każdego poranka kapłani wzywali go imieniem Pater matutinus; jako taki łączony był też z italskim bóstwem brzasku i narodzin (Mater Matuta). 

W trakcie późniejszych przekształceń, Janus stał się bogiem przemian i czasu, początku i końca, wszechrzeczy, źródeł, „niejako pierwszym bóstwem, twórcą bogów i ludzi.

W czasach rzymskich będzie miał na imię orkisz ianvs, bo rzymianie nie używali liter j lub u.

Ja(s)nus, Jesse-Jesień i Jasna-Janea, Genua

Janus syn Saturna i Entorii. 

Janus był małżonkiem źródlanej nimfy Luturny i ojcem Fonsa, który także był opiekunem źródeł. 

Według innej wersji jego małżonką (i siostrą) była Kamese, która urodziła mu syna imieniem Tyber (stąd nazwa rzeki).

Towarzyszami Janusa byli Limentinus, Lima, Forculus i Cardea. W czasach cesarstwa pod wpływem mitologii i filozofii greckiej widziano w nim jedynie króla, który przywędrował do Rzymu z Tesalii i dziki lud nauczył bogobojności, praw i obyczajów, sztuk, uprawy roli i wszystkiego, co potrzebne dla przeżycia i trwania gatunku ludzkiego.

W domach poświęcone mu były wszystkie drzwi, przy których zazwyczaj umieszczano jego posągi. W Rzymie, w północnej części Forum, niedaleko siedziby senatu – Kurii, znajdowała się świątynia Janusa, którą zgodnie z tradycją miał wznieść Numa Pompiliusz. 

„Była to po prostu prastara brama z najdawniejszych obwarowań, którą dla szczególnej świętości zachowano… Jej czarne, omszałe ściany, zbudowane z nierównych bloków kamienia, okryto płytami brązowymi…”. 

Związane z powstaniem tego sanktuarium podanie głosiło, iż podczas napadu Sabinów na Rzym w poświęconej Janusowi bramie miało wytrysnąć potężne źródło wrzącej wody, w której śmierć poniosło wielu nieprzyjaciół.

Bramy tego przybytku zamykano w czasie pokoju, a otwierano na czas zbrojnego konfliktu[b], żeby mogły tam przejść i otrzymać błogosławieństwo wojska udające się na wojnę.

Wewnątrz stał posąg Janusa zwrócony twarzami na wschód i zachód. 

Szczególnej czci bóg doświadczał w momencie oficjalnego wypowiedzenia wojny, a także przy ceremonii zawarcia pokoju. 

Jego błogosławieństwa upraszał każdy konsul obejmujący swój urząd. 

Wzywano go słowami: Iane, fac aeternos pacem pacisque ministros! („Janusie, uczyń wiecznymi pokój i zsyłających pokój!”).

O randze kultowej tego bóstwa świadczy też fakt, że imienia jego wzywano przed składaniem wszelkich ofiar. 

Ponadto Janusowi – podobnie jak Jupiterowi – zwykle powierzano w opiekę początek każdego ważniejszego przedsięwzięcia, transakcji handlowej, dalekiej podróży, zasiewu i zbioru plonów, w modłach nierzadko wymieniając go nawet przed najwyższym bóstwem.

W inne święto, zwane Agonium i obchodzone według kalendarza Rzymian 9 stycznia, kapłan zastępujący władcę (rex sacrorum) składał mu w ofierze barana. Poza tym poświęcony był mu również każdy pierwszy dzień miesiąca, w którym otrzymywał ofiarę z wina, kadzidła i owoców.

( Święto to pochodzi od babilońskiego święta Akitu. 

Babilończycy w starożytnej Mezopotamii, obchodzili to święto pod koniec marca. Było to 8 dniowe święto szacunku dla przyrody.

Było to również święto zwycięstwa cywilizacji nad siłami chaosu. Babilończycy wierzyli, że świat w nowym roku został symbolicznie oczyszczony i otworzony przez bogów.  

W czasie święta Akitu, władca stawał przed posągiem Marduka, pozbawiony rangi i regali królewskich przysięgając na swój honor, że poprowadzi naród do dobrobytu i zwycięstwa.

Po tej przysiędze Najwyższy Kapłan bił król, aż ten nie zaczął płakać. Tylko łzy króla potrafiły zadowolić Marduka.

Święto Akitu, potwierdzało także boską moc króla i jego rodziny.)

Cyceron w jednym ze swych pism twierdzi, że imię Janus, pochodzi od czasownika ire, co oznacza iść, przechodzić – stąd przejścia to iani, w l. poj. ianus (Cicero, De natura deorum II 67). Dlatego w średniowieczu Janus był symbolem Genui, która w ówczesnej łacinie nosiła nazwę Ianoa.

Livius, Ab Urbe condita I 19; tradycyjny przekaz głosił, że zamykano ją w ciągu 700 lat zaledwie trzykrotnie: za Numy Pompiliusza, po I wojnie punickiej i za Augusta. W istocie – częściej, gdy tylko za Augusta trzykrotnie, ponadto za Nerona, Wespazjana i innych (np. za Gordiana III, o czym wspomina Juliusz Kapitolinus w Historia Augusta).

Zwyczajowo stosowana nazwa tej świątyni została przyswojona mylnie w XVI wieku na podstawie błędnej przesłanki topograficznej (Archéologia nr 482 [novembre 2010], s. 40-41).

Janus, czyli słowiański Jassie/Jessie. 

Polańskie bóstwo Jassa/Jessa czczony był w czasie równonocy wiosennej, a prawdopodobnie i jesiennej (oraz poranka i zachodu) poprzez uczty ofiarne z wykorzystaniem głazów z wnękami ofiarnymi. 

Jasz/Jasza lub Jas/Jasa choć w zależności od regionu mogły pojawiać się inne formy, np Jaś/Jaśa (por. polscy: Jasień=Jaś=Jaszink). 

Większość znaczeń o takich rdzeniach ulega licznym modyfikacjom (s=ś=sz=ź=z, a-e-o-u). Imię Jassa wykazuje silne związki znaczeniowe z jasnością niebios, po czym ekspanduje na inne pola znaczeniowe (jaść, jasion, jasieł itd).

Słowianie w odniesieniu do polskiego Jassy/Jessy kwalifikują się do grupy ludów indoeuropejskich gdzie rdzeń *ansu (pan, władca, bóg) przechodzi na bóstwa najwyższe i niebiańskie, czyli również: Celtowie – Esus, Germanie – Ass, Sarmaci – Uaszo (również plemię Jassowie), Persowie – Asza, Asura. Spokrewnione znaczeniowo indoeuropejskie *awes-, aus-, *awsa- (świecić, błyszczeć) objawia się natomiast w imieniu kaszubskiego boga Jaster/Jastrzebóg (jak dotąd ignorowanego w komparatystyce), a kulturowo najbliższego polańskiemu Jassie/Jessie. Oraz u rosyjskiego boga Usień/Awsień, a na gruncie bałtosłowiańskim u łotewskiego boga Jeusens/Jusens/Usinsz.

Interpretatio romana w odniesieniu do Jassy jest możliwe, jeśli zastosować taką wykładnię do dwu lub czterogłowego Janusa, poprzednika Jowisza. 

Janus dzierży klucz analogicznie jak u wszystkich Słowian ludowy św. Jerzy, który otrzymuje klucz od Matki Boskiej lub Marzanny. Janus jest również bogiem wędrującym jak słowiańscy Świętowit i Jaryło oraz postacie władców wędrujących z legend polskich.

Wiele wskazuje za tym, że święte zwierzęta Jassy/Jessy obok białego rumaka to orzeł, jastrząb i jaskółka. Jesion podobnie jak dąb, posiada wszelkie znamiona drzewa gromowego, w tym w wierzeniach ludowych moc odstraszającą węże (symbolizujące świat bóstw podziemii). 

(O Słowiański Janusie : Grzegorz Niedzielski, Kazimierz Perkowski i Wojciech Jóźwiak.)

Chiński Yan

Państwo Yan istniało od ~ 220 roku pne, w okresie Zachodniej Dynastii Zhou, Wiosen i Jesieni oraz Walczących Królestw. 

Jego stolicą było miasto Ji (na miejscu dzisiejszego Pekinu), nazywane też Yanjing, czyli stolica Yan. Jak widzicie sama nazwa Dynastii odnosi się do praw natury przesilenia wiosennego i zimowego. 

Najciekawsze dla nas jest okres pomiędzy rokiem 772-481 r pne, kiedy to nastąpił okres Walczących Królestw. 

Dynastia Zhou, została pokonana przez słowiańskie oddziały, które doprowadziły do wojny domowej. Władcy feudalni zaczęli uzurpować sobie prawo do tytułu króla, które było zarezerwowane dla członków rodziny Zhou. 

Okres ten charakteryzował się też niebywałym rozkwitem myśli filozoficzno-politycznej; tzw. „okres stu szkół” (filozoficznych), wśród których najważniejszymi były konfucjanizm, legizm, motizm i taoizm. Szkoły te zwłaszcza legizm, ukształtowały później idee Absolutyzmu Politycznego, i role władzy elit nad społeczeństwami. 

http://czuwajacy.blogspot.com/2016/02/dowody-zniewolenia-kastowego.html

http://czuwajacy.blogspot.com/2016/04/dowody-zniewolenia-kastowego-cz2.html

Pierwotne monety państwa Yan określały siłę pieniądza jako fizyczną broń, dlatego miały one kształt nie pierścieni Saturna, jak ma to miejsce dzisiaj, lecz maczet. 

Janus, bóg chaosu, czyli syn swojego ojca Saturna 

Dwulicowość, wyłania się z archetypu zbiorowej i zniszczonej podświadomości zniewolonego stada. 

Ludzie żyjący wśród iluzorycznego świata władzy, otoczeni są fałszem i brakiem zaufania. Dzieje się tak poprzez lęk przed władzą, słowo prawda zostało zatopione w bezpiecznym stereotypie użytecznego kłamstwa.

Świat został poważnie uszkodzony przez korupcję i tworzący ją kult złota. 

Janus jest więc obrazem dwulicowości człowieka w aspekcie życia wewnętrznego / duchowego i życia fizycznego zewnetrznego bedącego antytezą prawdy duchowej.

Janus syn Saturna, będzie istniał do dnia, w którym człowiek, nie zespoli życia i prawdy wewnętrznej z życiem i zewnętrznym sposobem komunikowania się z innymi istotami. 

Janus umrze w dniu „zgody” świata wewnętrznego z zewnętrznym.  

Janus jest symbolem spotykanym w literaturze korporacyjnej, prawnej, finansowej, politycznej i religijnej. 


Klucze do potęgi 

Symbolem reprezentującym Janusa wśród tajnych bractw są dwa klucze. 

Symbol papiestwa, symbole wielu miast … Są symbolami Janusa, dwulicowego kłamstwa i zgody rodzącej się za zamkniętymi drzwiami lóż. 

Papieże, Dagoni … od tysięcy lat są klucznikami sekretów i tajemnic.

Klucze Janusa (Saturn, Ra) i Cybele (Wielkiej Bogini, ISIS, Cardea – Partnerka Janusa, zajmująca się zawiasami bram oraz czuwała nad życiem i domem rodziny.), to klucze władzy i religii, przejęte przez Dagona, a później Pawła … 

Więc od 378 roku, papież stał się nosicielem tajemnic życia, narodzin i śmierci. Posiadł również klucze do tajemnic ziemi i mocy nieba.

Cybele posiadała klucz do ziemi, zamykała jej podwoje zimą, otwierając je na wiosnę.Janus robił to damo z bramami nieba.

Określenie Cardinal (kardynał) pochodzi od słowa Cardo – zawias. 

W niektórych państwach Janus symbolizowany był przez dwugłowego orła lub feniksa, trzymającego klucze (np. Bizancjum), takiego orła lub feniksa, znajdziemy w herbie Rosji i Masonerii. 

Janus był patronem ekonomii i pierwszych mennic, które wybijały pierwsze okrągłe monety w kształcie pierścieni Saturna. Na tych pierwszych monetach było widoczne fałszywe oblicze Janusa. (Libral)

Ekonomia, miała wprowadzić świat w nowe oblicze chaosu przez drzwi podziału, do którego klucz mieli wyznawcy Saturna, Janusa i Wielkiej Bogini. 

Tajemnicza formuła rewolucji i oszustwa polega na wprowadzeniu rzeczy dzielących ludzi. 

Wszystkie te formuły zwane „Keeper of the Keys”, były tworzone przez filozofów, mistrzów, tłumaczy tajemnic, oraz agentów globalizmu i elit takich jak: Darwin, Hegel, Freud, Marks, Lenin i inni.

Tzw : Metoda Janusa, to psychiczna i fizyczna przemoc oparta na strachu. Zmiany kulturowe, polegają na powolnych zmianach definicji słów kojarzonych z moralnością, wolnością , mądrością i wiarą. 

Narody poprzez zmiany polityczne i religijne zatapiają się w chaos podziału i zepsucia, co nazywane jest postępem kulturowym opartym na wolności dopasowanej do czasu, rozwoju, nauki i techniki. 

Orzeł Świętego Cesarstwa Rzymskiego

Wolnomularstwo, jest antytezą religii pokładającą wiarę w nauce – gnozie, stało się tak aby zagospodarować każdą formę wolnego myślenia, kształtując ją do potrzeb i poglądów elit i jej autorytetów. 

Jeśli wszystko jest Janusem, antytezą i tezą, dwoistością, nic jest prawdą, a kłamstwo jest tak potężne, że nie można dociec prawdy ani udowodnić kłamstwa. 

Jest to rytualne ćwiczenie odzwierciedlające zmanipulowany świat i zmanipulowanego człowieka żyjącego w chaosie iluzji, blefu mogącego utrzymać elity przy władzy. Każdy wierzy w swoją role, a każde kłamstwo, jest tak stworzone aby było prawem. 

Janus, dwugłowy orzeł, czy feniks, podwójny klucz … niosą za sobą chaos, nad którym mają władze tylko elity, zeznane w własnym kłamstwie. 

Symbolika tajnych bractw, roi się od dualizmu : białe – czarne, słońce / księżyc, dwa filary, siła żeńska – siła męska …

Janus Bifrons

W demonologii bifrons był demonem o dwóch obliczach.

Oblicze 1 ;

Bifrons – w tradycji okultystycznej, czterdziesty szósty duch Goecji. Znany również pod imionami Bifron, Bifrovs, Bifrows, Bifröus i Bifrous. By go przywołać i podporządkować, potrzebna jest jego pieczęć, która według Goecji powinna być zrobiona ze srebra i miedzi zmieszanych w równych proporcjach. 

Jest hrabią piekła. Rozporządza 60 albo 6, a według Dictionnaire Infernal 26 legionami duchów.

Oblicze 2 : 

Earl of Hell, z sześcioma legionami demonów (dwadzieścia sześć według innych przekazów).

Furfur – w tradycji okultystycznej, trzydziesty czwarty duch Goecji. Znany również jest jako Furtur. By go przywołać i podporządkować, potrzebna jest jego pieczęć, która według Goecji powinna być zrobiona z miedzi i srebra zmieszanych w równych proporcjach.

Jest wielkim i potężnym hrabią piekła. Rozporządza 26 legionami duchów.

Nigdy nie mówi prawdy i ciągle przeklina. By to się zmieniło trzeba go zmusić lub zamknąć w magicznym trójkącie. Potrafi rozpalić miłość między kobietą a mężczyzną. Umie rozpętać burze, huragany, sztormy i uderza piorunem tam gdzie mu się każe. Na zawołanie opowiada o rzeczach boskich i tajnych oraz abstrakcyjnych.

Połączenie bifronsa opowiadającego o przyszłości i furfur opowiadającego o przeszłości, daje nam obraz Baphometa vel Pana vel Saturna …

A teraz zastanówmy się czym jest pieniądz w kształcenie pierścienia Saturna, wykonany z odpowiednich stopów. 
Zapytajcie się alchemików tworzących tajemne pieczęcie i klucze … 

Liga Świata

Samostanowienie

Reklamy