Dragobetele – słowiańsko – bałkańskie walentynki

Dragobetele – słowiańsko – bałkańskie walentynki

Słowiańskie walentynki – dzień czystej miłości, obchodzony jest w dniu 24 lutego.

Jak większość świąt słowiańskich i pogańskich, data ta została przechrzczona na święto znalezienia głowy Jana Chrzciciela w kościele prawosławnym. 

O ile Walentynki, są świętem osób chorych psychicznie i mieszczą się w okultystycznym, perskim kalendarzu illuminatów, to Dragobetele, jest świętem pożegnania zimy i świętem rodzącej się wiosny i miłości.

W Rumuni i Bułgarii, dzień 24 lutego, nazywany jest dniem zaręczyn ptaków, bowiem w tym czasie, ptaki zaczynają budować swoje gniazda oczekując przyjścia ma świat młodych. 

https://newspapernwo.wordpress.com/2014/04/22/kalendarz-okultystyczny-masoneria-i-illuminati/

( Walentynki, to pogańskie święto, które celebruje miłość fizyczną i pożądanie.

Święto Semiramis, Nimroda i Tammuza (Kupidyna), to święto pierwszej, wzorcowej, patologicznej rodziny okultystycznej.

Tammuz vel Kupidyn, strzela z łuku w serce uważane za materiał siewny wszystkich emocji, które można ukształtować w dowolny sposób, za pomocą pragnień i manipulacji.

Czciciele Semiramis, przynosili do jej świątyni kwiaty i słodycze w okresie pożegnania zimy i przywitania wiosny … )

Jeśli pogoda sprzyja, młodzież wybiera się na łąki i do lasów, szukając pierwszych pąków kwiatów.

Obrzędom tym towarzyszom liczne pieśni ludowe, żarty i przesądy regionalne.

Dziewczęta zbierają też resztki śniegu, aby stopić go i wykorzystywać do rytuałów magicznych i tworzenia miłosnych eliksirów.

Rankiem w dniu zakochanych, warto aby kobiety umyły w takiej wodzie swoje włosy, aby zachowały one świeżość i kolor przez długie lata.

Osoby, które biorą udział w słowiańskim dniu miłości, są chronione przez cały rok, przed chorobami, zwłaszcza gorączką.

Swojskie święto miłości, wiąże się także z poszukiwaniem wróżek „Sânziană”, które odpowiadają za kwitnięcie pierwszych fiołków, a w maju i czerwcu za kwitnięcie truskawek. 

Ikony przedstawiające Sanziany – wróżki, rzucane są przy śpiewie uczestników do wolnych od lodu rzek. 

Wieczór święta zakochanych, spędzany jest w domach młodych, przy bogato zastawionych stołach, aby miłość nigdy nie opuściła ich gniazda. 

Przesądy związane ze świętem zakochanym mówią, że jeśli ktoś spędzi ten dzień samotnie, będzie sam przez cały rok, a jeśli dziewczyna tego dnia nie myśli o pocałunkach z obecnym partnerem, to nie jest im pisany stały związek.  

Jak widać święta zastępują święta, a wartości moralne, są zastępowane demoralizacją i tandetą współczesnego romantyzmu. 

Czysta miłość młodych ludzi, nie musi być kojarzona z konsumpcją i kultem ciała, ale z dążeniem do budowania stałego gniazda rodzinnego, opartego na poświeceniu i wspólnej ochronie wierności i prawdziwej miłości. 

Aby zniszczyć idee słowiańskiego święta miłości, wmówiono ludziom, że święto nazywane Dragobetele – racice kozła, odnosi się do szatana – strachu pierwotnego, wpajanego prostym ludziom od najmłodszych lat.

Ale dla Słowian i mieszkańców Bałkanów, kozioł zawsze oznaczał moc prokreacji, siłę życia i płodności. 

W różnych krajach swojskie święto miłości, nazywane jest także : Głową Wiosny, Dragomiru-Florea, Granguru, czy Baba Dochia …

Szukanie tandetnej mody i trendu opartego na tolerancji wobec zła, mija się z celem, przy tak bogatej, moralnej tradycji cywilizacji słowiańskiej. 
Liga Świata

Advertisements